Urodzony 17 marca 1907r w Posługowie koło Janowca Wielkopolskiego. Był jednym z pięciorga dzieci Katarzyny i Józefa Krygierów. Szkołę Podstawową ukończył w Posługowie w latach 1913-1917, następnie przez dwa lata uczęszczał do prywatnego gimnazjum w Trzemesznie. W 1919 zdał egzamin do Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie. Maturę zdał  w 1926 roku. Uprawianie piłki nożnej rozpoczął w Gimnazjalnym Klubie Sportowym. Studiował filologię klasyczną i wychowanie fizyczne na Uniwersytecie Poznańskim uprawiając jednocześnie piłkę nożną w rezerwach poznańskiej Warty w latach 1927-1932. W 1932 roku rozpoczął pracę w Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Toruniu. Od 1936 roku był trenerem piłki nożnej w Cywilno-Wojskowym Klubie Sportowym Gryf Toruń, prowadzona przez niego drużyna zdobyła mistrzostwo Wielkiego Pomorza i walczyła o awans do I ligi.

W II wojny światowej służył jako ppor. w Armii Pomorze. Dostał się do niewoli w bitwie nad Bzurą.  W czasie wojny przebywał w różnych obozach dla oficerów na terenie Niemiec m.in. Prenzlau, Neubrandenburg, Gross-Born. Wyzwolony przez I Armię Wojska Polskiego w lutym 1945 roku, wcielony został do tej armii, jednak ranny w żuchwę znalazł się w szpitalu, gdzie zastał go koniec wojny. Po zakończeniu II wojny światowej pracował najpierw w Gliwicach, następnie we Wrocławiu  W grudniu 1945 roku wyjechał do Gdańska , gdzie podjął pracę w Porcie Gdańskim.  Pracując w porcie gdańskim założył Klub Sportowy „Carbonia”.Od 2 stycznia 1950 roku został służbowo przeniesiony z Gdańska do Szczecina. W Zarządzie Portu Szczecin pełnił m.in. obowiązki głównego dyspozytora Portu Szczecin.

W Szczecinie Florian Krygier poślubił Magdalenę Olszewską (zmarłą 13.08.1985 roku) z która miał jedną córkę Barbarę urodzoną 24.07.1951 roku, mieszkającą obecnie w Niemczech. Florian Krygier ma dwie wnuczki:Ewę urodzoną 23.10.1985 roku i Elizabeth urodzoną 6.01.1990 roku, obie mieszkają w Niemczech.

W 1952 roku wstąpił do K.S Kolejarz przy Zarządzie Portu Szczecin, a w grudniu 1953 roku wybrany został kierownikiem Sekcji Piłki Nożnej , funkcję tą pełnił łącznie z przerwami ponad 7 lat. Równocześnie w latach od 1953 do 1993 był członkiem Kierownictwa Sekcji Piłki Nożnej odpowiedzialnym za sprawy szkoleniowe. W 1955 roku KS Kolejarz przy Zarządzie Portu Szczecin przybrał nazwę Klub Sportowy Pogoń Szczecin.Od 1961 roku zajął się szkoleniem młodzieży. Wychował wielu piłkarzy I ligowych m.in. takich jak Zenon Kasztelan, Jerzy Jatczak, Leszek Wolski, Zbigniew Kozłowski, Zbigniew Czepan, Marek Włoch, Krzysztof Urbanowicz, Andrzej Woronko i wielu innych. Trener pierwszego zespołu Pogoni w latach 01.06.1956r – 01.12.1958r i 01.01.1960 – 30.09.1960r. Jako pierwszy wyprowadził Pogoń wtedy jeszcze Kolejarz z ligi okręgowej na szczebel centralny w 1957 do drugiej, a w 1958 do I ligi. Trener II drużyny, w latach 1956 – 1959, w 1959 roku awansował z nią do klasy okręgowej. Kierownik sekcji piłki nożnej [XII 1953r – XII 1955r, I 1972r – VI 1974r , VII 1975 – XI 1977r.,II – IX 1979r].

Pierwszy zespół pod wodzą Floriana Krygiera rozegrał 76 spotkań z tego; wygrał 52, zremisował 14, przegrał 10, bramki 294 – 86. Na szczeblu centralnym – 39 spotkań [18 – 14 – 7], br. 74 – 59 – w II lidze [1958r] – 22 spt. [15 – 7 – 0], br. 54 – 22. – w I lidze [1960r] – 17 spt. [3 – 7 – 7], br. 20 – 37.

W rozgrywkach pod egidę okręgowych związków piłkarskich. – w lidze między wojewódzkiej [1956r] -12 spt. [11 – 0 – 1], br 56 – 10. – w pucharze Polski [1956r] – 1 spt. [0 – 0- 1], br. 2 – 3. – w lidze okręgowej [1957r] – 18 spt. [17 – 0 – 1], br. 125 – 12. – baraż do II ligi [1957r] – 6 spt. [6 – 0 – 0], br. 37 – 2.

W tym okresie grali min. tacy zawodnicy jak Konarski, Moskwa, Domżalski, Bakuła, Leszczyński, Sadurski, Nowacki, Przybylski, Wiśniewski, Kalinowski, Piątek, Jaworski, Słowiński, Kurzynoga, Ignacak, Kaszubski, Krasucki I, Jabłonowski, Mielniczek, Gojny, Anioła, rozpoczęli swoje kariery min. Kielec, Łowkis , Krzystolik i wielu innych. Najlepsi strzelcy tego okresu to ; Kalinowski ponad  60 bramek, Piątek – 38, Słowiński – 34 , Kaszubski – 20 bramek.

Organizator Mini mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 1974r z okazji Mistrzostw Świata w NRF, a następnie cyklicznie co 4 lata. Organizator Konkursów wiedzy dla kibiców o Pogoni [ pierwszy w 1983r okazji XXXV-lecia Pogoni, ostatni w 2003r z okazji LV-lecia ].

Odznaczony m.in.; w 1971 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1998 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1991 przyznano mu honorowe członkostwo Polskiego Związku Piłki Nożnej, a w 2004 z okazji 85-lecia Związku uhonorowany został Diamentową Odznaką Honorową PZPN.

Na sesji Rady Miasta Szczecina 26 lipca 2004, radni jednogłośnie przyjęli uchwałę o nadaniu jego imienia stadionowi przy ulicy Twardowskiego. Pragnął dożyć Mistrzostwa Polski zdobytego przez Pogoń, żartował, że piłkarze specjalnie nie zdobywają mistrzostwa by on mógł żyć. Zmarł 31 marca 2006r. w Szczecinie.