Florian Krygier – trener, wychowawca i współtwórca historii Pogoni Szczecin

Florian Krygier urodził się 17 marca 1907 roku w Posługowie koło Janowca Wielkopolskiego. Był jednym z pięciorga dzieci Katarzyny i Józefa Krygierów. W latach 1913–1917 uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości, a następnie przez dwa lata kształcił się w prywatnym gimnazjum w Trzemesznie. W 1919 roku zdał egzamin do Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, gdzie w 1926 roku uzyskał świadectwo dojrzałości.

Swoją przygodę z piłką nożną rozpoczął w Gimnazjalnym Klubie Sportowym. Później studiował filologię klasyczną oraz wychowanie fizyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Równolegle rozwijał karierę sportową, występując w latach 1927–1932 w drużynie rezerw Warty Poznań.

W 1932 roku rozpoczął pracę w Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Toruniu. Cztery lata później został trenerem piłki nożnej w Cywilno-Wojskowym Klubie Sportowym Gryf Toruń. Prowadzona przez niego drużyna zdobyła mistrzostwo Wielkiego Pomorza, a następnie rywalizowała o awans do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Wojna i pierwsze lata powojenne

Podczas II wojny światowej Florian Krygier służył w stopniu podporucznika w Armii „Pomorze”. W czasie bitwy nad Bzurą dostał się do niemieckiej niewoli. Kolejne lata spędził w obozach jenieckich dla oficerów, między innymi w Prenzlau, Neubrandenburgu i Gross-Born.

W lutym 1945 roku został wyzwolony przez żołnierzy 1. Armii Wojska Polskiego, do której następnie go wcielono. Po odniesieniu rany żuchwy trafił do szpitala i właśnie tam zastał go koniec wojny.

Po zakończeniu działań wojennych pracował początkowo w Gliwicach, a następnie we Wrocławiu. W grudniu 1945 roku wyjechał do Gdańska, gdzie podjął zatrudnienie w tamtejszym porcie. W tym okresie założył Klub Sportowy „Carbonia”.

Z dniem 2 stycznia 1950 roku został służbowo przeniesiony z Gdańska do Szczecina. W Zarządzie Portu Szczecin pełnił między innymi odpowiedzialną funkcję głównego dyspozytora portu.

Życie rodzinne

W Szczecinie Florian Krygier poślubił Magdalenę Olszewską, zmarłą 13 sierpnia 1985 roku. Małżeństwo doczekało się córki Barbary, urodzonej 24 lipca 1951 roku, która zamieszkała później w Niemczech. Florian Krygier miał również dwie wnuczki: Ewę, urodzoną 23 października 1985 roku, oraz Elizabeth, urodzoną 6 stycznia 1990 roku.

Początki pracy w Pogoni Szczecin

W 1952 roku Florian Krygier wstąpił do Klubu Sportowego Kolejarz działającego przy Zarządzie Portu Szczecin. W grudniu 1953 roku został wybrany kierownikiem sekcji piłki nożnej. Funkcję tę, z przerwami, pełnił łącznie przez ponad siedem lat. Od 1953 do 1993 roku należał ponadto do kierownictwa sekcji piłkarskiej, odpowiadając przede wszystkim za sprawy szkoleniowe.

W 1955 roku KS Kolejarz przy Zarządzie Portu Szczecin przyjął nazwę Klub Sportowy Pogoń Szczecin. Florian Krygier stał się jedną z najważniejszych postaci tego przełomowego okresu w historii klubu.

Pierwszy zespół Pogoni prowadził od 1 czerwca 1956 do 1 grudnia 1958 roku, a następnie ponownie od 1 stycznia do 30 września 1960 roku. Jako pierwszy trener w historii wyprowadził drużynę, występującą wcześniej jako Kolejarz, z rozgrywek okręgowych na szczebel centralny. W 1957 roku zespół awansował do II ligi, a już rok później – po znakomitym sezonie – po raz pierwszy w historii znalazł się w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Florian Krygier prowadził również drugi zespół Pogoni. W latach 1956–1959 pracował z rezerwami, z którymi w 1959 roku wywalczył awans do klasy okręgowej.

Stanowisko kierownika sekcji piłki nożnej zajmował w kilku okresach:

• od grudnia 1953 do grudnia 1955 roku,
• od stycznia 1972 do czerwca 1974 roku,
• od lipca 1975 do listopada 1977 roku,
• od lutego do września 1979 roku.

Bilans trenerski Floriana Krygiera

Pierwszy zespół pod wodzą Floriana Krygiera rozegrał łącznie 76 spotkań. Pogoń odniosła w nich 52 zwycięstwa, zanotowała 14 remisów i poniosła zaledwie 10 porażek. Bilans bramkowy tych meczów wyniósł 294:86.

Na szczeblu centralnym drużyna rozegrała 39 spotkań:

• 18 zwycięstw,
• 14 remisów,
• 7 porażek,
• bilans bramkowy 74:59.

W sezonie II ligi w 1958 roku Pogoń rozegrała 22 mecze, odnosząc 15 zwycięstw i notując siedem remisów. Nie poniosła ani jednej porażki, a jej bilans bramkowy wyniósł 54:22.

Podczas występów w I lidze w 1960 roku zespół Floriana Krygiera rozegrał 17 spotkań. Wygrał trzy z nich, siedem zremisował i siedem przegrał, osiągając bilans bramkowy 20:37.

W rozgrywkach organizowanych przez okręgowe związki piłkarskie Pogoń uzyskała następujące wyniki:

• liga międzywojewódzka w 1956 roku: 12 spotkań, 11 zwycięstw, jedna porażka, bramki 56:10;
• Puchar Polski w 1956 roku: jedno spotkanie zakończone porażką 2:3;
• liga okręgowa w 1957 roku: 18 spotkań, 17 zwycięstw, jedna porażka, bramki 125:12;
• baraże o awans do II ligi w 1957 roku: sześć spotkań, sześć zwycięstw, bramki 37:2.

Twórca pierwszych sukcesów Pogoni

W prowadzonej przez Floriana Krygiera drużynie występowali między innymi: Konarski, Moskwa, Domżalski, Bakuła, Leszczyński, Sadurski, Nowacki, Przybylski, Wiśniewski, Kalinowski, Piątek, Jaworski, Słowiński, Kurzynoga, Ignacak, Kaszubski, Krasucki, Jabłonowski, Mielniczek, Gojny i Anioła.

W tym okresie swoje kariery rozpoczynali również między innymi Marian Kielec, Łowkis i Krzystolik. Najskuteczniejszym zawodnikiem drużyny był Kalinowski, który zdobył ponad 60 bramek. Kolejne miejsca w klasyfikacji strzelców zajmowali Piątek z 38 trafieniami, Słowiński z 34 oraz Kaszubski z 20 golami.

Osiągnięcia zespołu prowadzonego przez Floriana Krygiera miały fundamentalne znaczenie dla dalszego rozwoju klubu. To właśnie pod jego kierownictwem Pogoń opuściła poziom rozgrywek regionalnych i rozpoczęła drogę ku trwałej obecności w ogólnopolskiej piłce.

Wychowawca kolejnych pokoleń

Od 1961 roku Florian Krygier koncentrował się przede wszystkim na szkoleniu młodzieży. Był nie tylko trenerem, lecz także pedagogiem i wychowawcą, dla którego rozwój młodych zawodników stanowił jeden z najważniejszych elementów działalności sportowej.

Pod jego opieką wychowywali się piłkarze, którzy w późniejszych latach występowali na poziomie I ligi. Wśród nich znaleźli się między innymi Zenon Kasztelan, Jerzy Jatczak, Leszek Wolski, Zbigniew Kozłowski, Zbigniew Czepan, Marek Włoch, Krzysztof Urbanowicz i Andrzej Woronko.

Jego wpływ na rozwój Pogoni Szczecin wykraczał jednak daleko poza prowadzenie drużyn i szkolenie zawodników. Krygier współtworzył struktury organizacyjne klubu, dbał o poziom pracy szkoleniowej oraz przez dziesięciolecia przekazywał kolejnym pokoleniom wiedzę, doświadczenie i przywiązanie do klubowych wartości.

Działalność popularyzatorska

Florian Krygier był również inicjatorem wielu przedsięwzięć promujących piłkę nożną i wiedzę o Pogoni Szczecin. W 1974 roku, przy okazji mistrzostw świata rozgrywanych w Republice Federalnej Niemiec, zorganizował pierwsze Mini Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej. Impreza była następnie organizowana cyklicznie, co cztery lata, równolegle z kolejnymi mundialami.

Był także pomysłodawcą konkursów wiedzy o Pogoni Szczecin przeznaczonych dla kibiców. Pierwszy z nich odbył się w 1983 roku z okazji 35-lecia klubu, natomiast ostatni zorganizowano w 2003 roku, podczas obchodów 55-lecia Pogoni.

Odznaczenia i wyróżnienia

Za swoją działalność zawodową, społeczną i sportową Florian Krygier został uhonorowany licznymi odznaczeniami. W 1971 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 1998 roku – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

W 1991 roku przyznano mu honorowe członkostwo Polskiego Związku Piłki Nożnej. W 2004 roku, z okazji 85-lecia związku, został uhonorowany Diamentową Odznaką Honorową PZPN.

Szczególnym wyrazem uznania dla jego zasług była decyzja Rady Miasta Szczecina z 26 lipca 2004 roku. Radni jednogłośnie przyjęli wówczas uchwałę o nadaniu imienia Floriana Krygiera stadionowi przy ulicy Twardowskiego.

Człowiek, który całe życie poświęcił Pogoni

Florian Krygier marzył o tym, aby doczekać pierwszego mistrzostwa Polski zdobytego przez Pogoń Szczecin. Z właściwym sobie humorem żartował, że piłkarze specjalnie nie sięgają po tytuł, aby mógł żyć jak najdłużej.

Zmarł 31 marca 2006 roku w Szczecinie, w wieku 99 lat.

Pozostawił po sobie dorobek, którego nie sposób mierzyć wyłącznie liczbą zwycięstw, awansów czy wychowanych zawodników. Był trenerem, organizatorem, pedagogiem i strażnikiem klubowej pamięci. Jako twórca pierwszych wielkich sukcesów Pogoni Szczecin wprowadził ją na szczebel centralny, a następnie do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Przez ponad pół wieku pozostawał związany z klubem, wpływając na jego rozwój sportowy, organizacyjny i wychowawczy. Nadanie stadionowi przy ulicy Twardowskiego imienia Floriana Krygiera było nie tylko uhonorowaniem wybitnej postaci, lecz także symbolicznym potwierdzeniem, że jego nazwisko na zawsze pozostanie częścią historii Pogoni Szczecin.